Ul. Świeciechowska 24
64-100 Leszno- Lasocice

WASILEWSKI SPORT HORSES

Blog

Gwiazdy światowego jeździectwa we Wrocławiu

Data Posta: 2010-11-18

Anky van Grunsven

 fot. Liesbeth Russel

W dniach 3-5 grudnia, zapraszamy do Hali Stulecia na Paradę Jeździecką Wrocław 2010. Będzie to prawdziwa gratka nie tylko dla wytrawnych miłośników jeździectwa, ale także wszystkich tych, którzy zafascynowani mogą zostać niezwykłym pokazem mistrzostwa ludzi   i koni na najwyższym, światowym poziomie.

To druga, organizowana przez nas Parada Jeździecka. Jej program i oprawa są w tym roku wyjątkowo bogate. Dzięki temu, ze udało nam się zaprosić do Wrocławia największe gwiazdy jeździectwa, będzie to z całą pewnością wspaniała impreza, z której każdy wyjdzie zadowolony i w pełni usatysfakcjonowany - mówią Joanna Delawska i Jerzy Trzeciak   - organizatorzy Parady Jeździeckiej.

Jedną z najbardziej fascynujących postaci, które zaprezentują swój kunszt w trakcie imprezy będzie Lorenzo - francuski mistrz jeździectwa. Da on akrobatyczny pokaz woltyżerki i ewolucji na koniach, które budzą podziw i zapierają dech. Jego show z pogranicza cyrku, teatru, akrobatyki i ujeżdżenia, będą bardzo silnym punktem wrocławskiej Parady. Lorenzo przyjedzie do Polski po raz pierwszy. We Wrocławiu zaprezentuje się ze swoimi czternastoma, słynącymi z piękna rumakami.

Kolejnym nie wymagającym rekomendacji punktem programu Parady Jeździeckiej jest pokaz ujeżdżenia, który zaprezentuje Anky van Grunsven - aktualna mistrzyni olimpijska i multi-medalistka wielu mistrzowskich zawodów najwyższej rangi. Holenderska zawodniczka, największa gwiazda światowego ujeżdżenia, da z pewnością pasjonujący i pełen majestatycznego piękna pokaz jazdy konnej na wspaniałym gniadym Nelsonie.

W programie imprezy znajdą się także dynamiczne pokazy jazdy zaprzęgów, przygotowane pod okiem wicemistrza świata Romana Kusza. Czeski klub Lucky Drasov da zapierający dech w piersiach show, którego głównym punktem będzie akrobatyczna woltyżerka. Oprócz tego miłośnicy kobiecego piękna i klasycznej kultury jazdy konnej zobaczą, jak jeżdżono w damskim siodle, a najmłodsi adepci jazdy konnej cieszyć się będą mogli pokazami i wyścigami kuców.

Dla miłośników jeździectwa w stylu western Lothar Kӧnig, wicemistrz Polski zaprezentuje reining  - bardzo trudny program jazdy westowej. W tym trudnym stylu prowadzi się konia jedną ręką. Odbędzie się także konkurs skoków przez przeszkody. W jego trakcie czołówka polskiego jeździectwa, z Tomaszem Kleinem, Grzegorzem Kubiakiem, Jarosławem Skrzyczyńskim, Piotrem Morsztynem, Markiem Lewickim, Jackiem Zagorem i Łukaszem Jończykiem weźmie udział w pokazowym konkursie skoków przez przeszkody - w bardzo widowiskowej formule konkursu równoległego. Zawodnicy rywalizować będą także w konkursach potęgi skoku i sześciu przeszkód.

Parada Jeździecka Wrocław 2010 to także wiele imprez towarzyszących, wśród których na pierwszy plan wysuwają się koncerty zespołów Brathanki i Bracia. Elektryczny folk, a także dynamiczny rock z pewnością zapewnią godną oprawę imprezy. W trakcie Parady Jeździeckiej odbędą się także targi hippiczne, na których zaopatrzyć się będzie można            w sprzęt jeździecki, oryginalne pamiątki z pokazów, a także elementy wyposażenia stajni.

Bilety na Paradę Jeździecką Wrocław 2010 w cenie  80zł, 100zł, 120zł i 150zł. nabyć można w sieci Ticketpro, EMPiK, Media Markt, oraz w kasach Hali Stulecia we Wrocławiu.

Informacji o imprezie udzielają:

Jerzy Trzeciak FUD Ultimo, tel.: 601 411 763

Joanna Delawska, tel.: 697 092 694

Strona internetowa; www.paradajezdziecka.pl

mail: biuro@paradajezdziecka.pl

lorenzo_fot_robin_hasta_luega.jpg

 

fot. Robin Hasta Luega 

Polsko-Niemieckie Zawody Hippiczne -17-18.09.2010

Data Posta: 2010-09-11

Niestety ostatnio mam mniej czasu, żeby pisać na tematy jeździeckie, ale tą drogą chciałbym wszystkich zaprosić na  Polsko-Niemieckie Zawody Hippiczne będące jednocześnie Mistrzostwami Lubuskiego Związku Jeździeckiego w skokach przez przeszkody, które odbędą się w dniach 17.-19. września 2010 roku, na nowym hipodromie w Drzonkowie

Konkursy rozgrywane będą do poziomu klasy CC. Suma nagród wynosi 27000 zł.

Program zawodów (w nawiasach liczba startujących)

Sobota, 18 września 2010

początek zawodów: godzina 7.00
7.00  - Konkurs nr1, Kl. LL z oceną stylu jeźdźca                                                       (23)

Półfinał Mistrzostw LZJ Młodzików. Wysokość przeszkód max. 80 cm.

8.15 - Konkurs nr 2, kuców z oceną stylu jeźdźca                                                      (6)

Półfinał Mistrzostw LZJ Kuców. Wysokość przeszkód max. 80 cm.

8.45 - Konkurs nr 3, Kl. L z oceną stylu jeźdźca                                                         (63)

Półfinał Mistrzostw LZJ Juniorów Młodszych. Wysokość przeszkód max. 100 cm.

11.15 - Konkurs nr 4, Kl. P zwykły (pula nagród: 2 000 zł)                                          (99)

Półfinał Mistrzostw LZJ Juniorów. Wysokość przeszkód max. 110 cm.

14.45 - Konkurs nr 5, Kl. N zwykły (pula nagród: 3 000 zł)                                          (111)

Półfinał Mistrzostw LZJ Seniorów i Młodych Jeźdźców. Wysokość przeszkód max. 120 cm

19.00 - Konkurs nr 6, Klasy C1 dwufazowy (pula nagród: 5 000 zł)                             (73)

Wysokość przeszkód max. 135 cm

22.00 - Impreza jeździecka w namiocie

Niedziela, 19 września 2010

początek zawodów: godzina 7.00

7.00 - Konkurs nr 7, Kl. LL z oceną stylu jeźdźca                                                       (24)

Finał Mistrzostw LZJ Młodzików. Wysokość przeszkód max. 80 cm.

8.30 - Konkurs nr 8, kuców z oceną stylu jeźdźca                                                      (6)

Finał Mistrzostw LZJ Kuców. Wysokość przeszkód max. 90 cm.

9.15 - Konkurs nr 9, Kl. L z oceną stylu jeźdźca                                                         (60)

Finał Mistrzostw LZJ Juniorów Młodszych. Wysokość przeszkód max. 105 cm.

11.30 Konkurs nr 10, Kl. P1 zwykły (pula nagród: 3 000 zł)                                        (103)

Finał Mistrzostw LZJ Juniorów. Wysokość przeszkód max. 115 cm.

15.00 - Uroczyste Otwarcie Zawodów

15.15 - Konkurs nr 12, Kl. CC zwykły z rozgrywką (pula nagród: 10 000 zł)                (38)

Grand Prix Drzonkowa. Wysokość przeszkód max. 140 cm

18.00 - Konkurs  nr 11, Kl. N1 zwykły (pula nagród: 4 000 zł)                          (85)

Finał Mistrzostw LZJ Seniorów i Młodych Jeźdźców. Wysokość przeszkód max. 125 cm

Godziny są orientacyjne i mogą ulec zmianie w zależności od ostatecznych zgłoszeń zawodników.

Kłus anglezowany

Data Posta: 2010-08-31

anglezowany.jpg

Kłus anglezowany jest jedną z pierwszych umiejętności, którą należy posiąść w czasie nauki jazdy konnej. Anglezowania powinno się uczyć na lonży, ale nie jest to warunek konieczny. Na spokojnym i zrównoważonym koniu można nauczyć się anglezowania na przykład jadąc w zastępie.

Na czym polega anglezowanie?

Jak pewnie wiadomo kłus jest chodem dwutaktowym, czyli przekątne nogi (np. prawa tylna i lewa przednia) stawiane są jednocześnie. W takt ruchu w kłusie jeździec raz podnosi się w siodle, a raz w nie wsiada. Warto liczyć sobie w myślach kroki konia i na raz siadać, a na dwa wstawać.

Ważne jest, żeby podnosząc się nie robić tego przesadnie i siłowo. Unosimy się na strzemionach i kolanach na tyle na ile jest to konieczne ze względu na ruch konia. Właściwie unosimy się tyle, ile wybije nas koń - no może nieco wyżej. Siadając należy pamiętać, żeby nie opaść w siodło, jak worek kartofli, ale usiąść miękko.

Po co anglezujemy?

Kłus anglezowany jest dużo wygodniejszy dla jeźdźca, ale też dla konia pod początkującymi jeźdźcami, którym trudno jest złapać równowagę w kłusie ćwiczebnym i często nie tylko poszarpują wodzami, ale też mocno obijają koński grzbiet.

Na którą nogę anglezujemy?

Jedni powiedzą na zewnętrzną, a inni na wewnętrzną. Dlaczego? Bo pierwsi myślą o nodze przedniej, a drudzy o tylnej. A to wychodzi na to samo, prawda? Na ujeżdżalni zawsze anglezujemy na przednią zewnętrzną, czyli siadamy w siodło, gdy przednia zewnętrzna noga konia (jednocześnie tylna wewnętrzna) stawiana jest na ziemi. W momencie, gdy siadamy w siodło lekko wzmacniamy kontakt łydek z bokami konia, co jednocześnie pobudza tylną wewnętrzną nogę do mocniejszego wykroku.

Jak zmienić nogę, na którą anglezujemy?

Wystarczy wysiedzieć jeden krok konia (właściwie dwa). Siadając w siodło liczymy - raz- następny krok - dwa i wstajemy. W ten sposób będziemy anglezować na drugą nogę. W terenie warto co jakiś czas zmieniać nogę, żeby nie obciążać jednej pary końskich nóg. A warto o tym pamiętać, bo większość koni „wymusza” anglezowanie na prawą przednią.

W czasie anglezowania należy pamiętać o podstawach dosiadu, o prostym tułowiu, kontakcie łydek z bokami konia, o prostej linii ucho-bark-biodro-pięta i o ustawieniu stopy.

Koń - symbole, przysłowia

Data Posta: 2010-08-28

Dziś wpis trochę inny od wcześniejszych. Nie będzie porad i mądrzenia się. Dziś o koniu - symbolu, przysłowiach, skojarzeniach, przypowieściach. Trochę cytatów z literatury. Pewnie więcej takich ciekawostek znajdziecie w książce, o której pisałem wcześniej, czyli 101 pytań o konie.kossak.jpg

 

Bez wstępu dalszego.

Koń symbolizuje poczucie bezpieczeństwa dla jeźdźca. A cóż u milion set diabłów daje bezpieczeństwo, jeśli nie koń, szabla i pistolet? (Kollokacja Józefa Korzeniowskiego). Dobry koń to dobra broń.

Jazda konna - radość, pociecha, satysfakcja. Jakby go na sto koni wsadził. Każdy ma swojego konika. Gdy na koń siądziesz, zaraz ci desperacja od trzęsienia coraz niżej zlatuje, aż ją w końcu i zgoła wytrzęsiesz - Ogniem i mieczem, H. Sienkiewicz.

Koń - wierność. Rży koń za trumną, grzmiąc kopytem dumnie, rozdyma chrapy i rwie się ku trumnie - Pogrzeb ks. Józefa Poniatowskiego

Koń - szybkość, wiatr, światło, ogień. Jego rumaki szybsze niż orły - Jeremiasz 4,13. I w sto koni nie dogoni

Koń - siła. Silny jak koń.

Koń - pracowitość. Ein braves Pferd stirbt In den Sielen (dzielny koń umiera w uprzęży) - kanclerz Bismarck

Koń - upór. Każdy zaprowadzi konia do wodopoju, ale i dwudziestu nie zmusi go do picia.

Koń - głupota. Gdyby koń o swej sile wiedział, to by na nim nikt nie siedział. Koń by się uśmiał.

Koń - niedoskonałość, omylność. Koń ma cztery nogi, a potknie się (a cóż dopiero człek!)

Koń - zdrowie. Zdrów jak koń.

Łysa kobyła - koń mało wart, potulny. Wyjeżdża jak z łysą kobyłą na targ. Na niego jak na łysą kobyłę - wsiadać, napadać.

Zły koń - niewłaściwy człowiek. Postawiliśmy na złego konia.

Konie kraść - przedsiębrać coś trudnego, niebezpiecznego. Z nim można konie kraść.

Koń z rzędem - wierzchowiec z ozdobną uprzężą - rzecz bardzo kosztowna. Dać konia z rzędem temu, kto … - ofiarować wysoką nagrodę.

A jakie Wy znacie przysłowia związane z końmi? Czego jeszcze symbolem jest koń?

Lonżowanie koni - część II, czyli jaki nie przypinać lonży

Data Posta: 2010-08-27

Dziś obiecany wpis o sposobach przypinania lonży do wędzidła. Na początek przedstawię sposoby, których nie należy stosować i w skrócie uzasadnię, dlaczego nie tak.Lonża przypięta przez potylicę do zewnętrznego kółka wędzidła - lonża przewleczona przez wewnętrzne kółko wędzidłowe przechodzi przez potylicę i przypięta jest do zewnętrznego kółka. Nabranie lonży powoduje podciąganie kątów pyska konia do góry, a koń podnosi głowę lub ucieka w dół przed naciskiem wędzidła. Chowa się. Powoduje to też skrzywienie konia w potylicy. Tego rodzaju przypięcie nie pozwoli na rozluźnienie konia i przyjęcie kontaktu. Nie stosować!

Zły sposób przypięcia lonży

Lonża przypięta do zewnętrznego kółka wędzidła i przewleczona przez wewnętrzne - powoduje złamanie wędzidła w pysku i nacisk na podniebienie (zwłaszcza przy wędzidle pojedynczo łamanym). Nie dość że bolesna, to jeszcze nie przyniesie efektów w szkoleniu konia. Nie stosować!

 Zły sposób przypięcia lonży

Mostek (łącznik) - przypinany do obu kółek wędzidłowych posiada pierścień na środku do przypięcia lonży. Często widywany w czasie lonżowania, łamie wędzidło, które działa jak dziadek do orzechów. Nie dość, że wbija się w podniebienie, to jeszcze zgniata dziąsła i wargi konia. NIE STOSOWAĆ!!

 Zły sposób przypinania lonży - mostek (łącznik)

Powyższe metody są niestety często spotykane w polskich (i nie tylko) stajniach. Poniżej podaję sposoby przypięcia lonży, które moim zdaniem są najlepsze.

Lonża przypięta do wewnętrznego kółka wędzidłowego - jeśli używamy wodzy pomocniczych przypinamy lonżę poniżej i nie ma potrzeby stosowania dodatkowych zabezpieczeń przed przeciągnięciem wędzidła w pysku (zwłaszcza przy wypinaczach). Jeśli nie stosujemy wypinaczy, to warto na wędzidło założyć gumy (ślinianki) lub zastosować wędzidło z wąsami. Ten sposób przypięcia lonży umożliwia miękki kontakt ręki z pyskiem i nadaje się do pracy z prawie wszystkimi końmi. POLECAM!

Prawidłowy sposób przypięcia lonży

Lonża przechodząca przez wewnętrzne kółko wędzidłowe i przypięta do pasa do lonżowania - wymaga delikatnego działania ręki, gdyż silniejsze działanie może spowodować skrzywienie w potylicy, uciekanie na zewnątrz (łopatką lub zadem). Stosować ostrożnie.

Lonża przypięta do wewnętrznego kółka wędzidłowego i do nachrapnika - dobry sposób przy lonżowaniu młodych koni (ale na zamkniętym lonżowniku) lub koni o bardzo delikatnym pysku. Przypięcie dodatkowo do nachrapnika hanowerskiego chroni pysk konia. POLECAM! (Przy nachrapniku angielskim, który leży wyżej niż hanowerski wędzidło podciągane jest do góry).

Prawidłowy sposób przypięcia lonży - z nachrapnikiem

A jakie Wy stosujecie sposoby przypięcia lonży i dlaczego takie?

Lonżowanie koni – część I. Sprzęt do lonżowania

Data Posta: 2010-08-24


Miejsce do lonżowania

Do lonżowania koni należy mieć koło o średnicy minimum 12 metrów. Może to być zarówno otwarty plac, jak i ograniczony lonżownik. Lonżowanie młodych koni zdecydowanie najlepiej prowadzić na lonżowniku, czyli ogrodzonym kole o średnicy 12-16 metrów. W krytej ujeżdżalni ze względów bezpieczeństwa nie należy łączyć jazdy konnej i lonżowania, chyba że wygrodzimy miejsce do lonżowania, aby nie jeźdźcy i lonżujący nie przeszkadzali sobie nawzajem.

 

Ślad na lonżowniku należy regularnie grabić, żeby nie wyrobił się głęboki rowek, a podłoże najlepiej, jeśli będzie się wznosiło na zewnątrz lonżownika.

Wyposażenie lonżującego

Rękawiczki, które ochronią dłonie przy nagłych szarpnięciach konia. Jeśli lonżujemy w butach do jazdy, to koniecznie trzeba zdjąć ostrogi, żeby uniknąć zahaczenia się lonży lub potknięcia.

Lonża - linka (taśma) o długości 7-8 m z pętlą na końcu. Na drugim końcu lonży jest karabińczyk lub zapięcie.

Bat do lonżowania - biczysko bata powinno mieć minimum 2 metry długości, a rzemień około 3 metrów, aby lonżujący w każdej chwili mógł końcówką bata dosięgnąć konia. Często widać lonżujących z batami do powożenia, a te są za krótkie i nie umożliwiają subtelnego działania za pomocą ręki - trzeba często robić krok lub dwa w kierunku konia, aby go dosięgnąć.

Wyposażenie konia

Sprzęt do lonżowania

Ogłowie wędzidłowe - najczęściej stosowane w lonżowaniu koni. Wodze do lonżowania na ogół się odpina, żeby nie przeszkadzały. Można też je zwinąć i podpiąć do paska podgardlanego lub końcówkę wodzy przypinamy do pasa lub siodła.

 

Pas do lonżowania - zapinamy bezpośrednio na grzbiecie (w przeciwieństwie do laufgurtu nakładanego na siodło).  Po obu stronach pasa umieszczone są pierścienie do zapinania wypinaczy i innych wodzy pomocniczych.

 

Jeśli nie posiadamy pasów, to możemy użyć siodła, a wypinacze można zapiąc do popręgu. Jest to o tyle niewygodne, że trudno jest ustalić wysokość podpięcia. Przy używaniu siodła strzemiona należy wypiąć lub zabezpieczyć przed opadaniem.

Kawecan - specjalny kantar zakładany na ogłowie. Na pasku nosowym znajduje się kilka pierścieni do przypięcia lonży. Na ogół lonżę przypina się do środkowego pierścienia.

 

Ochraniacze, bandaże, strychulce - koniecznie należy zakładać na przednie i tylne nogi.

Wodze pomocnicze

Wypinacze - paski o długości około 1.5 metra z możliwością regulacji. Na jednym końcu jest zapięcie do kółka wędzidłowego, a na drugim sprzączka do przymocowania wypinacza do pasa lub popręgu. Nie należy używać do pracy z koniem wypinaczy z gumowymi pierścieniami, które powodują napieranie konia na wędzidło.

wypinacze

Wypinacze podwójne - długości ok. 2.5 metra. Dolną część przypina się do pasa na wysokości guza barkowego, dalej przez pierścień wędzidła i górną część przypina się na pasie wyżej.

Wypinacze podwójne

Wypinacz trójkątny - podobnie, jak wypinacz podwójny przypina się do boków, ale poprzez wędzidło drugi koniec przypina się między przednimi nogami do popręgu.

 

Chambon - pojedynczy wypinacz przypięty między przednimi nogami do popręgu, drugim końcem do linki, która przechodzi przez kółka części potylicznej do wędzidła.

chambon

Gogue - podobnie zbudowany, jak chambon, ale linka nie jest przypięta do wędzidła, lecz przewleczona przez kółka wędzidłowe i przypięta do końcówki wypinacza.

gogue

“Chambon i gogue to wodze pomocnicze, które powinny być używane tylko w pojedynczych przypadkach a i to okresowo przez doświadczonego lonżującego”

 

W następnej części opiszę sposoby przypinania lonży do wędzidła.

Hodowla i trening koni - gra online na niedzielę

Data Posta: 2010-08-21

Dziś gra HOWRSE - gra, w której hodujemy konie, trenujemy je, bierzemy udział w zawodach. Trzeba się zarejestrować i można już opiekować się naszym koniem.

howrse1.JPG

Czemu koń rusza gdy woźnica cmoka. 101 pytań o konie – ebook

Data Posta: 2010-08-19

Jaka jest największa, a jaka najmniejsza rasa koni na świecie?

Największe z pewnością są szajry, angielskie konie zimnokrwiste. Mimo
potężnych rozmiarów (ok. 180 cm wysokości w kłębie i do 1000 kg wagi)
są stosunkowo wysokonożne i bardzo harmonijnie zbudowane. Pochodzą
od kontynentalnych koni bojowych sprowadzonych na Wyspy przez Wilhelma
Zdobywcę. Odsłużywszy swoje, poszły do cywila i znalazły nowe
zajęcie – m.in. w browarach i w komunikacji miejskiej (ciągnęły pierwsze
angielskie tramwaje konne). Miłośnicy rasy cenią zwłaszcza ich jedwabiste
szczotki okrywające kopyta rozmiarów solidnej cygańskiej patelni.
Na drugim biegunie plasują się argentyńskie falabelle, produkt myśli hodowlanej
niejakiego Patricka Newtalla i jego zięcia Juana Falabelli, którzy
w XIX wieku krzyżowali miejscowe konie z kucami szetlandzkimi, żeby
uzyskać zwierzęta mierzące poniżej 75 cm w kłębie. O ile mi wiadomo,
obydwaj panowie byli normalnego wzrostu. Ich dążenia zaowocowały
rasą całkowicie chybioną z użytkowego punktu widzenia – jeśli nawet
zakładać, że falabella nada się jako wierzchowiec dla trzylatka, pozostaje
kwestia, kto miałby go wpierw ujeździć. Szajr-rekordzista miał na imię
Samson i mierzył ponoć przeszło 220 cm w kłębie. Trudno zweryfikować
ten rekord, gdyż olbrzym dokonał żywota sto kilkadziesiąt lat temu. Najmniejsza
falabella, klacz Thumbeline, skończy niedługo 10 lat i ma się dobrze,
choć dorosła zaledwie do 45 cm w kłębie.

Czym się różni cwał od galopu? Czy konie umieją pływać? Jak długo żyją konie? 

Na te i wiele innych pytań znajdziecie odpowiedź w e-booku autorstwa Doroty Kozińskiej  “101 pytań o konie”.




Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży w WKKW Drzonków 2010 - galerie zdjęć

Data Posta: 2010-07-12

W niedzielę zakończyła się Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży Drzonków 2010. Przedstawiamy wyniki końcowe dyscypliny WKKW oraz galerie zdjęć z krosu i skoków.

Wyniki końcowe - duże konie

Wyniki końcowe - kuce

Galeria - kros

Galeria - skoki i dekoracja

Dopasowanie siodeł w termografii część I

Data Posta: 2010-07-09

Jak dopasować siodło do konia? Często zadawane pytanie, na które odpowiedzi znają na ogół tylko specjaliści od siodeł. Często mamy do czynienia z końmi obtartymi, z obitymi kłębami, z końmi, które sztywnieją pod siodłem i zmieniają się w zwierzaka, który nie przypomina tego z boksu czy pastwiska. Nowoczesna technika może nam pomóc dopasować siodło tak, aby było odpowiednie dla naszego konia.

Zapraszam do lektury pierwszej części artykułu autorstwa Marii Soroko www.eqma.pl na temat dopasowania siodeł przy użyciu kamery termowizyjnej. Serdecznie polecam.

Dopasowanie siodeł w termografii część I (plik PDF)